เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันการสอบทบทวน ท้องฟ้ายังไร้แสงสว่างแม้เพียงเสี้ยว ยามสี่เพิ่งผ่านพ้น ราตรีภายนอกหน้าต่างมืดมิดดั่งน้ำหมึก สรรพเสียงเงียบสงัด คฤหาสน์ทั้งหลังยังคงจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทรา
ด้านนอกเพิ่งจะมีเสียงเคาะเกราะไม้ของยามตีบอกเวลาดังขึ้น ซูมู่ที่อยู่ภายในห้องก็ตื่นขึ้นมาแล้ว มิต้องให้ผู้ใดเร่งเร้า มโนจิตกระจ่างใส จิตใจปลอดโปร่งบริสุทธิ์
ครั้นได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวของชุนเซิงที่ลุกขึ้นอย่างแผ่วเบานอกห้อง ร่างของซูมู่ก็ขยับ ลุกขึ้นนั่งบนตั่งอย่างฉับไว ท่วงท่าเฉียบคมคล่องแคล่ว ไร้ซึ่งความเกียจคร้านอ่อนเพลียแม้เพียงเสี้ยว
มินานนัก ชุนเซิงก็ยกอ่างน้ำบาดาลเย็นเยียบกะละมังหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง
ซูมู่ค้อมกาย กอบน้ำเย็นลูบไล้ลงบนใบหน้า สัมผัสเย็นเยียบแผ่ซ่านทั่วร่างในพริบตา ความง่วงงุนที่หลงเหลือจากการหลับใหลตลอดคืน ถูกน้ำเย็นชำระล้างจนหมดจด เขาล้างหน้าและมือซ้ำ ๆ ครั้นยืดตัวตรง แววตาก็แจ่มชัดคมกริบ สีหน้าสุขุมสงบนิ่ง แก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณ ทั่วร่างตื่นตัวขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ ระหว่างคิ้วตาไร้ร่องรอยความเหนื่อยล้าแม้เพียงเสี้ยว มีเพียงความเที่ยงตรงหนักแน่นของบัณฑิต
หลังรับประทานอาหารเช้ารสจืดอย่างเรียบง่าย ซูมู่ก็จัดแจงเสื้อบัณฑิตผ้าดิบสีน้ำเงินให้เรียบร้อย คว้าตะกร้าสอบที่จัดเตรียมไว้พร้อมสรรพ มุ่งหน้าสู่กระโจมสอบอีกครา
เวลานี้ภายในตรอกซอกซอย มิได้เงียบสงบอีกต่อไปแล้ว