ตอนที่ 161 แม่เฒ่าซูบาดเจ็บ

หลังจากซูจื้อเกาลักลอบนำเงินส่วนตัวที่แม่เฒ่าซูซ่อนไว้ไปแล้ว เขาก็ไม่เคยกลับบ้านเลยตลอดหนึ่งเดือนเต็ม ปกติในทุกวันหยุดพัก เขามักจะหาเวลาว่างกลับมาเยี่ยมเยียนท่านพ่อท่านแม่ ทว่ายามนี้อย่าว่าแต่ตัวคนเลย แม้แต่ข้อความสักประโยคก็ไม่มี

เมื่อคืนวานหิมะเพิ่งจะตกหนัก อากาศหนาวเหน็บจนผืนดินจับตัวเป็นน้ำแข็ง พอถึงช่วงเวลานี้ ผู้คนในหมู่บ้านล้วนปิดประตูนอนพักผ่อนอยู่ในบ้านเพื่อผ่านพ้นฤดูหนาว จุดเตาหลอม เฝ้ารอสำรับร้อน ๆ ไม่มีผู้ใดยินดีจะก้าวเท้าออกนอกบ้านไปต้านลมหนาว แต่ทว่าแม่เฒ่าซูกลับมิได้มีความสุขสบายแม้แต่น้อย เสื้อนวมบนกายนางยังคงเป็นเสื้อเก่าที่ตัดเย็บเมื่อสามปีก่อน ใยฝ้ายด้านในถูกทับจนแข็งกระด้างตั้งนานแล้ว มิได้อบอุ่นเลยสักนิด ลมหนาวพัดแทรกซึมผ่านรอยตะเข็บเสื้อผ้าเข้ามา ทำให้นางหนาวจนร่างแข็งทื่อไปหมด