ตอนที่ 160 ซูจื้อเกาขโมยทรัพย์สินส่วนตัวของแม่เฒ่าซู

หนึ่งราตรีผ่านพ้นไร้วาจา

แม่เฒ่าซูนอนหลับไม่สนิทอย่างยิ่งในยามราตรี นอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง จนนอนไม่หลับตลอดทั้งคืน

ยามหลับตาลง ก็ปรากฏสีหน้าเย้ยหยันประชดประชันของจางกุ้ยเซียงที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน สายตาที่มองเป็นเรื่องน่าขันของคนทั้งหมู่บ้าน และภาพลักษณ์อันเปี่ยมด้วยเกียรติยศที่ซูหว่านหว่านในยามนี้รุ่งโรจน์ไร้ขอบเขต ทั้งยังได้รับพระราชทานป้ายอักษรจากพู่กันของจักรพรรดิ

ครั้นลืมตาขึ้นมาอีกครา ก็เห็นใบหน้ายิ้มแย้มซื่อตรงกตัญญูของบุตรชายคนรอง เป็นภาพในอดีตที่เหล่าเอ้อร์เอาใจใส่ในทุกเรื่อง คอยแบ่งเบาความทุกข์ใจให้นาง เมื่อเปรียบเทียบกับความเห็นแก่ตัวแล้งน้ำใจ ร้องขอไม่สิ้นสุดของซูจื้อเกาในยามนี้ ความเสียใจภายหลังในอกก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทุกครา

นางเอ่ยถามตนเองในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชั่วชีวิตนี้นางทำอะไรกันผิดไปกันแน่