ตอนที่ 133 จัดสรรงาน

เมื่อเห็นเด็กน้อยหายใจสม่ำเสมอ ใบหน้าเล็ก ๆ คลายความแดงก่ำจากพิษไข้ลงแล้ว ซูหว่านหว่านจึงวางใจ หันไปมองคนทั้งสองที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านข้าง แล้วเอ่ยถามเรื่องราวเป็นงานเป็นการขึ้นมาอย่างช้า ๆ

“ยามนี้ร่างกายของเด็กทรงตัวแล้ว ข้าอยากจะถามสักหน่อย ก่อนหน้านี้พวกเจ้าปรนนิบัติอยู่ในเรือนนายเก่าเป็นอย่างดี ไฉนจึงตกต่ำถึงขั้นถูกนำตัวมาขายเล่า”

พี่สะใภ้เฝิงได้ยินคำนี้ ขอบตาก็พลันแดงรื้นขึ้นมาอีกครา นางถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอ่ยปากช้า ๆ “เรียนนายหญิง บ้านสามีของข้าแซ่เฝิง ทุกคนต่างเรียกข้าว่าพี่สะใภ้เฝิง ส่วนพ่อของเด็กชื่อเฝิงกุ้ย เดิมทีข้าเป็นแม่ครัวอยู่ในจวนขุนนางแห่งหนึ่งในเมือง พ่อของเด็กก็เป็นคนเลี้ยงม้าอยู่ที่นั่น ทำงานรับใช้อยู่ถึงห้าหกปี เดิมทีชีวิตความเป็นอยู่ก็สงบสุขราบรื่นดี ผู้ใดเล่าจะคาดคิดว่าจะเกิดเรื่องพรรค์นี้ขึ้นเจ้าค่ะ”