เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่ซูหว่านหว่านและฉีหลิ่นก้าวเข้าสู่ตลาดค้ามนุษย์ นายหน้าค้ามนุษย์ที่เฝ้าอยู่ด้านข้างก็รีบปรี่เข้ามาต้อนรับทันที ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยรอยยิ้ม ก้าวย่างอย่างรวดเร็วเข้ามาตรงหน้าคนทั้งสอง ค้อมเอวลงเล็กน้อย น้ำเสียงประจบเอาใจเป็นพิเศษ
“แขกผู้มีเกียรติทั้งสองท่าน มารับเลือกคนใช่หรือไม่ขอรับ ท่านบอกมาได้เลยว่าต้องการอะไรกัน ทางผู้น้อยมีพร้อมทุกรูปแบบ! ต้องการคนที่ทำงานหนักได้ หรือต้องการคนที่มือเท้าคล่องแคล่วคอยปรนนิบัติรับใช้ รับรองว่าเชื่อฟังทุกคน ฝีมือก็ไม่เลวเลยขอรับ!”
ซูหว่านหว่านขานรับเสียงเรียบ “พวกเราต้องการคนที่ซื่อสัตย์สุจริต ทำงานหนักแน่นวางใจได้ พามาให้ดูก่อนเถิด”
นายหน้าค้ามนุษย์ตอบรับซ้ำ ๆ รีบหันหลังตะโกนเรียกไปยังกลุ่มคนที่อยู่ด้านข้าง ไม่นานก็นำตัวผู้รับใช้มา 7-8 คน ยืนเรียงเป็นแถวให้คนทั้งสองเลือกสรร คนเหล่านี้ล้วนสวมเสื้อผ้าเก่าขาด สีหน้าด้านชา บ้างก็ก้มหน้าไม่กล้ามองผู้คน บ้างก็ใบหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์ระทม เพียงมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ที่ทนทุกข์ทรมานมาเนิ่นนาน
ซูหว่านหว่านและฉีหลิ่นกวาดสายตามองทีละคนจนทั่ว มิได้เอ่ยคำใด เพียงส่ายหน้าเบา ๆ