ตอนที่ 131 ความกังวลของอาสะใภ้รอง

นับตั้งแต่หว่านเมล็ดพันธุ์สมุนไพรทั้งหมดลงสู่ผืนดิน ซูหว่านหว่านก็กลับไปตรวจรักษาคนไข้ร่วมกับอาจารย์ที่หอถงเต๋อดังเดิม ยามปกติที่ไร้ผู้ป่วย นางจะคอยอยู่ข้างกายอาจารย์เพื่อค้นคว้าวิจัยวิชาแพทย์ มุ่งมั่นฝึกฝนให้เชี่ยวชาญยิ่งขึ้น วันเวลาผันผ่านไปอย่างเป็นระเบียบและมั่นคง

พริบตาเดียวก็ย่างเข้าสู่เดือนสี่ ท้องของจ้าวชุนหลันโตขึ้นจนเห็นได้ชัดเจนยิ่งนัก ยามเดินเหินจำต้องเอามือพยุงเอวไว้ด้วยความระมัดระวัง เมื่อคำนวณวันเวลาดูแล้ว อีกเพียงเดือนเศษก็จะเข้าสู่ระยะคลอด เมื่อเดือนก่อน อาสะใภ้รองฉีเห็นลูกสะใภ้มีร่างกายอุ้ยอ้ายขึ้นเรื่อย ๆ จึงเอ่ยปากห้ามไม่ให้นางไปวิ่งวุ่นทำงานที่หออันซ่านอีกเป็นอันขาด ทั้งยังจงใจเรียกตัวบุตรชายกลับมาอยู่บ้าน เพื่อให้คอยดูแลจ้าวชุนหลันเป็นอย่างดี มิให้ประมาทเลินเล่อแม้เพียงเค่อเดียว