เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พักเรื่องหลังจากนั้นไว้มิต้องเอ่ยถึง ชั่วพริบตาก็ใกล้จะถึงวันเริ่มวสันตฤดูแล้ว ก่อนหน้าวันเริ่มวสันตฤดู ชาวบ้านเหล่านั้นที่ติดตามซูหว่านหว่านปลูกสมุนไพร ต่างก็ทำตามวิธีที่ซูหว่านหว่านเคยกำชับไว้แต่เนิ่น ๆ พลิกพรวนดินในแปลงที่จะใช้ปลูกสมุนไพรของตนจนเป็นระเบียบเรียบร้อย ทุบก้อนดินจนละเอียดแตกเป็นเม็ดเล็ก ๆ อีกทั้งยังโรยปุ๋ยลงในดินอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่เช้าตรู่ รอเพียงรับเมล็ดพันธุ์ไปลงแปลงเพาะปลูกเท่านั้น
ครั้นทุกสิ่งเตรียมพร้อมเสร็จสรรพ ซูหว่านหว่านก็จัดแจงเมล็ดพันธุ์สมุนไพรชั้นดีที่คัดสรรไว้อย่างเรียบร้อย แล้วให้คนไปแจ้งชาวบ้านให้มารับเมล็ดพันธุ์ที่ลานตากของหมู่บ้าน ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไป ชาวบ้านต่างจับกลุ่มสองสามคนพากันรุดหน้ามา ยิ่งรวมตัวผู้คนก็ยิ่งหนาตา ทุกคนต่างเฝ้ารอรับเมล็ดพันธุ์ตาละห้อย ทว่าครั้นถึงคราต้องรับเข้าจริง กลับไม่มีผู้ใดกล้าก้าวออกไปรับเป็นคนแรกด้วยความเกรงใจ
ยามนี้มีชาวบ้านดึงคนข้างกาย พลางกระซิบกระซาบเสียงเบาว่า “พวกเราทั่วทั้งหมู่บ้านทุกครัวเรือนล้วนปลูกสมุนไพร นี่ต้องใช้เมล็ดพันธุ์มากเท่าใดกัน ให้แม่หนูหว่านหว่านออกทั้งหมด พวกเราย่อมรู้สึกไม่สบายใจนัก”