ตอนที่ 129 การดูแลหลังคลอด

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซูหว่านหว่านจัดการตนเองเรียบร้อยก็มุ่งหน้าไปยังจวนจ้าว พอเพิ่งจะก้าวเข้าห้องนอนของสตรีสกุลชุย ก็พลันได้ยินเสียงทารกร้องไห้งอแงเจียนใจจะขาด ปลอบประโลมอย่างไรก็ไม่ยอมหยุด สตรีสกุลชุยเอนกายพิงหัวเตียง สีหน้าดูเหนื่อยล้าอยู่บ้าง มือประคองชามน้ำแกงบำรุงเข้มข้น กำลังสั่งการแม่นมด้วยความร้อนรน “เร็วเข้า รีบป้อนนมเด็กอีกสักหน่อย คงเป็นเพราะไม่อิ่มท้องแน่แท้จึงได้ร้องไม่หยุดเช่นนี้ อย่าร้องจนเจ็บไข้ไปเสียล่ะ!”

แม่นมรีบขานรับ กำลังจะอุ้มทารกน้อยในผ้าห่อตัวทารกขึ้นมา ซูหว่านหว่านก็สาวเท้าขึ้นหน้าไปขวางไว้ “ฮูหยินจ้าว อย่าเพิ่งรีบร้อนป้อนนมเลยเจ้าค่ะ เด็กเอาแต่ร้องไห้ อาจมิใช่เพราะหิวเสมอไป ให้ข้าตรวจดูก่อนค่อยว่ากัน”

สตรีสกุลชุยเงยหน้าขึ้นเห็นว่าเป็นซูหว่านหว่าน บนใบหน้าก็เผยแววยินดีออกมาทันใด รีบวางชามน้ำแกงในมือลง “หว่านหว่าน เจ้ามาเสียที เด็กคนนี้ร้องไห้ตั้งแต่ฟ้าสาง พวกเราปลอบอย่างไรก็ไม่สงบ นมก็ป้อนไปสองรอบแล้ว ทว่าก็ยังไม่หยุด หัวอกหัวใจของข้าบีบรัดไปหมดแล้ว”