เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซูหว่านหว่านก็ง่วนอยู่ในห้อง นางรื้อเอามันตั่งเซินหวยแห้งที่ตากไว้จนแห้งสนิทก่อนหน้านี้ออกมา ค่อย ๆ คัดเลือกอย่างละเอียดทีละน้อย ๆ นางคิดว่าสตรีสกุลชุยจวนจะคลอดเต็มที รอจนหลังคลอดร่างกายอ่อนแอก็เหมาะจะใช้มันตั่งเซินหวยแห้งนี้ตุ๋นน้ำแกงไก่ดำพอดี น้ำแกงมีฤทธิ์อบอุ่นไม่ร้อนแห้ง ทั้งสามารถบำรุงโลหิตปราณ บำรุงม้ามกระเพาะอาหาร อีกทั้งยังช่วยฟื้นฟูมดลูกหลังคลอด นับเป็นน้ำแกงบำรุงด้วยความอุ่นที่เหมาะสมที่สุดสำหรับหญิงหลังคลอด
นางกำลังก้มหน้าก้มตาคัดเอามันตั่งเซินหวยแห้งที่มีลักษณะไม่ดีออก ก็พลันได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบสายหนึ่งดังมาจากนอกประตูเรือน ทั้งยังมีเสียงร้องตะโกนอย่างร้อนรนแว่วมาด้วย ซูหว่านหว่านเพิ่งจะลุกขึ้นยืน จ้าวเจี่ยนพ่อบ้านใหญ่แห่งตระกูลจ้าวก็ผลุนผลันพรวดพราดเข้ามา ใบหน้าซีดขาว บนหน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อกาฬที่ผุดพรายด้วยความกระวนกระวาย แม้แต่น้ำเสียงที่เอ่ยก็ยังสั่นเครือ
“คุณหนูซู! เร็วเข้า! รีบตามข้าไปเร็ว!” จ้าวเจี่ยนหอบหายใจหนักหน่วง น้ำเสียงร้อนรนถึงขีดสุด สองมือสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม
หัวใจของซูหว่านหว่านกระตุกวูบ รีบวางมันตั่งเซินหวยแห้งในมือลงทันทีแล้วเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว “พ่อบ้านจ้าว เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นหรือ เหตุใดจึงร้อนรนถึงเพียงนี้!”