ตอนที่ 98 น้ำแกงเป็ดแก่เห็ดเยื่อไผ่เม็ดบัว

ซูหว่านหว่านกับฉีหลิ่นเก็บข้าวของเสร็จก็เดินกลับ เห็ดป่าที่ขึ้นเขาไปเก็บมาวันนี้ยังเหลืออยู่ครึ่งตะกร้าที่ไม่ได้ขาย พอให้บ้านพวกเขาได้กินมื้อใหญ่กันอย่างเอร็ดอร่อย

นางก้มหน้าคุ้ยดูเห็ดป่าในตะกร้า เหลือบไปเห็นเห็ดเยื่อไผ่รูปลักษณ์งดงามหลายดอกในทันที พลันนึกถึงหลิวเต๋อซานผู้เป็นอาจารย์ของตนขึ้นมาได้ในบัดดล

ช่วงนี้ท่านอาจารย์ยุ่งเหลือเกินจริง ๆ ทุกวันมิใช่ตรวจโรคก็ค้นคว้าตำรับยา ยุ่งตั้งแต่เช้าจรบค่ำ มิได้หยุดพักแม้สักเค่อ เมื่อวานนางยังได้ยินท่านอาจารย์ไอแห้ง ๆ เป็นพัก ๆ มองดูก็รู้ว่าวิตกกังวลมากเกินไป เหน็ดเหนื่อยแสนสาหัส ปอดจึงแห้งร้อนยิ่งนัก

ในใจของซูหว่านหว่านพลันมีแผนการขึ้นมาทันใด

เดิมทีเห็ดเยื่อไผ่ก็เป็นของดีที่ช่วยหล่อเลี้ยงปอด หากใส่หัวลิลลี่กับเม็ดบัวเพิ่มเข้าไป ตุ๋นเป็นน้ำแกงเป็ดแก่สักหม้อย่อมเหมาะสมที่สุด เป็ดแก่ช่วยบำรุงด้วยความอุ่น ฤทธิ์อ่อนโยน ไม่ทำให้ร้อนในแม้แต่น้อย พอดิบพอดีที่จะช่วยให้อาจารย์ได้บำรุงหยินหล่อเลี้ยงปอด บรรเทาอาการไอแห้ง เป็นยาสมุนไพรประจำบ้านอย่างแท้จริง