ตอนที่ 73 คาดเดา

แสงอรุณยามเช้าส่องทะลุสายหมอกบาง สาดกระทบลงสู่เรือนลานเล็กของชาวนา เคลือบกำแพงดินลายพร้อยและรั้วที่เลื้อยคลุมไปด้วยเถาวัลย์ด้วยขอบสีทองอบอุ่นสายหนึ่ง นกกระจอกไม่กี่ตัวตรงมุมลานกระโดดพลางส่งเสียงเจื้อยแจ้ว ทำลายความเงียบสงบในยามเช้าตรู่ และปลุกหมู่บ้านที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น

ภายในห้อง เซียวเฉิงอวี้พิงอยู่ตรงหัวเตียง บนร่างห่มผ้าบางชั้นหนึ่ง แม้สีหน้ายังคงมีความซีดขาวอยู่บ้าง ทว่าจิตวิญญาณกลับดีขึ้นมากแล้ว เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย มองดูร่างเล็ก ๆ ที่กำลังวุ่นวายอยู่ข้างเตียง

ซูมู่กำลังเขย่งปลายเท้า ยกหม้อยาลงจากเตาถ่านอย่างยากลำบาก ร่างกายเล็ก ๆ โคลงเคลงวูบหนึ่ง เกือบจะทรงตัวไม่อยู่ หัวใจของเซียวเฉิงอวี้พลันบีบรัด พอจะเอ่ยปากเตือน ก็เห็นเด็กน้อยประคองก้นหม้อเอาไว้อย่างมั่นคง วางหม้อยาลงบนโต๊ะไม้ด้านข้างอย่างระมัดระวัง แล้วหมุนตัวไปหยิบชามกระเบื้องหยาบใบหนึ่งมา ใช้ผ้าโปร่งกรองน้ำยาอย่างชำนาญ

“ช้าหน่อย ซูมู่ ระวังร้อน” เซียวเฉิงอวี้กดเสียงเอ่ยเตือน นัยน์ตาพาดผ่านความอ่อนโยนสายหนึ่งที่ยากจะสังเกต