เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในยามที่จิตใจกำลังสับสนวุ่นวาย นอกประตูรั้วลานบ้านพลันมีเสียงฝีเท้าอันเบาและคล่องแคล่วดังแว่วเข้ามา ย่ำผ่านแสงตะวันรำไรที่ทอดลงบนพื้น กระโดดโลดเต้นเข้ามาใกล้ตลอดทาง ตัวคนยังไม่ทันก้าวข้ามธรณีประตู เสียงของเด็กหนุ่มที่ใสกังวานก็ลอยละล่องเข้ามาก่อน แฝงไว้ด้วยความยินดีเปี่ยมล้น “พี่สาว ข้ากลับมาแล้ว! ท่านครูมีธุระที่บ้าน จึงให้พวกเราหยุดเรียนสามวัน ข้ายังตั้งใจไปซื้อขนมดอกกุ้ยฮวาจากในตำบลมาให้ท่านด้วย รีบชิมดูเร็วเข้า!”
สิ้นเสียงไม่ทันไร เด็กหนุ่มผู้สวมเสื้อสั้นผ้าสีน้ำเงิน ดวงตาแลดูปราดเปรียวและสะอาดหมดจดคนหนึ่งก็ผลักประตูพรวดพราดเข้ามา ในมือกำห่อขนมที่ห่อด้วยกระดาษน้ำมันไว้อย่างแน่นหนา ผู้นี้ก็คือน้องชายของซูหว่านหว่าน ซูมู่นั่นเอง
เดิมทีเขาวิ่งพรวดพราดเข้าห้องมาอย่างกระตือรือร้น หมายใจเพียงจะนำขนมดอกกุ้ยฮวาไปส่งให้ถึงตรงหน้าพี่สาว ทว่าเพิ่งวิ่งได้สองก้าว สายตากลับพลันเหลือบไปเห็นเตียงในห้อง ทั้งร่างพลันแข็งทื่ออยู่กับที่ในชั่วพริบตา รอยยิ้มบนใบหน้าคล้ายถูกแช่แข็ง ค่อย ๆ จางหายไปทีละน้อย ๆ
บนเตียงของเขา ในยามนี้กลับมีบุรุษแปลกหน้านอนอยู่ผู้หนึ่ง