ตอนที่ 48 โจ๊กล่าปา

หิมะโปรยปรายลงมาซู่ ๆ อีกระลอก หลังคาสีเทาอมฟ้าถูกปกคลุมด้วยสีขาวบาง ๆ ชั้นหนึ่ง ลมหนาวหอบเอาเกล็ดหิมะซัดสาดใส่ซี่หน้าต่าง ส่งเสียง “ซ่าซ่า” แผ่วเบา พริบตาเดียว ก็ถึงวันที่แปดเดือนสิบสองแล้ว

“เด็กเอ๋ยเด็กน้อยเจ้าอย่าเพิ่งตะกละ พ้นล่าปาไปก็คือปีใหม่แล้ว”

ซูมู่ไพล่มือน้อย ๆ ไว้ด้านหลัง ก้าวขาป้อม ๆ เดินเตร่ไปมาอยู่ในเรือนลานเล็ก ใบหน้าดวงน้อยหนาวจนแดงระเรื่อ ประเดี๋ยวเขาก็นั่งยอง ๆ อยู่ข้างกรงกระต่าย เด็ดใบหญ้าป้อนลูกกระต่ายขนปุกปุยพวกนั้น พลางมองปากสามแฉกของกระต่ายสีขาวตัวน้อยขยับเคี้ยวอย่างรวดเร็ว หัวเราะจนดวงตาหยีโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว ประเดี๋ยวก็วิ่งไปข้างคอกวัว ลูบคลำวัวเหลืองที่กำลังตั้งท้องผ่านรั้วกั้นเบา ๆ พลางพึมพำเสียงค่อยว่า “วัวใหญ่เด็กดี เดี๋ยวประเดี๋ยวจะเอาอาหารเสริมปศุสัตว์มาให้เจ้ากินนะ”