ตอนที่ 49 มอบของขวัญปีใหม่

วันที่ยี่สิบสองเดือนสิบสอง ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง ซูหว่านหว่านก็ลุกขึ้นจากที่นอนแล้ว วันนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนปีใหม่ที่จะได้ไปเรียนวิชาแพทย์ที่สถานพยาบาลในตำบล พ้นจากวันนี้ไป ก็ต้องตั้งใจเตรียมปีใหม่อยู่ที่บ้าน จนกว่าจะพ้นปีใหม่จึงจะไปอีกครั้ง ในใจของนางทั้งอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง ทั้งยังแฝงความคาดหวังไว้หลายส่วน ที่อาลัยอาวรณ์คือช่วงเวลาที่ได้ติดตามเรียนวิชาแพทย์กับอาจารย์ ส่วนที่คาดหวังคือจะได้ถือโอกาสในวันนี้ นำของขวัญปีใหม่ที่เตรียมไว้ออกไปมอบให้ และได้สัมผัสกลิ่นอายบรรยากาศปีใหม่อันเข้มข้นในตำบลอย่างเต็มที่

ฉีหลิ่นเตรียมเกวียนวัวไว้พร้อมนานแล้ว วัวสีเหลืองยืนจิตวิญญาณเต็มเปี่ยมอยู่หน้าประตูรั้ว ร่างที่ตั้งท้องยิ่งมายิ่งกลมมน ทว่ายังคงมั่นคงหนักแน่น ซูมู่ก็ตื่นแต่เช้าตรู่เช่นกัน รบเร้าจะตามไปตำบลให้ได้ บอกว่าจะไปดูความครึกครื้น ทั้งยังจะซื้อของเล่นชิ้นเล็ก ๆ น้อย ๆ ซูหว่านหว่านขัดเขาไม่ได้ จึงยอมให้เขาตามไปด้วย พลางกำชับว่า “ถึงในตำบลแล้วห้ามวิ่งซุกซน ต้องตามข้าให้กระชั้นชิด เข้าใจหรือไม่”