ตอนที่ 47 ตั้งท้องลูกแล้วจริงๆ

มือของฉีหลิ่นประณีตยิ่งนัก เพียงเวลาแค่วันเดียว หีบยาขนาดกะทัดรัดวิจิตรงดงามใบนั้นก็เสร็จสมบูรณ์

ยามโพล้เพล้ แสงอัสดงสาดส่องผ่านซี่หน้าต่างเข้ามาในห้อง เคลือบประกายสีทองอันอบอุ่นให้แก่บ้านดินซอมซ่อ ฉีหลิ่นปัดเศษไม้ที่เปื้อนมือออก แล้วยื่นหีบยาใบเล็กที่เพิ่งทำเสร็จหมาด ๆ ส่งให้ตรงหน้าซูหว่านหว่านอย่างทะนุถนอม

หีบยานั้นทำจากไม้เอล์มชั้นดี เนื้อไม้แข็ง ลวดลายชัดเจน ฉีหลิ่นใส่ใจกับมันอย่างเห็นได้ชัด ขอบมุมของตัวหีบถูกขัดเกลาจนเรียบเนียนเกลี้ยงเกลา ไร้เสี้ยนตำแม้แต่น้อย ลูบดูแล้วให้สัมผัสอบอุ่นนุ่มมือ