กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฉีหลิ่นขับเกวียนวัวมุ่งหน้าออกนอกเมืองไปอย่างเอื่อยเฉื่อย ซูมู่นั่งอยู่ในตัวรถ มือเล็กกำน้ำตาลตังเมไว้แน่น ปากน้อย ๆ เจื้อยแจ้วไม่หยุด เดี๋ยวก็ลูบลวดลายไม้เอล์มของตัวรถ เดี๋ยวก็ชะโงกหน้าออกไปดูวัวเทียมเกวียนสะบัดหาง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความร่าเริงตามประสาเด็ก ล้อเกวียนวัวบดทับไปบนถนนแผ่นหินสีน้ำเงิน ส่งเสียงหนักแน่นมั่นคง ฉีหลิ่นกุมบังเหียนไว้ มุมปากแต้มรอยยิ้มจาง ๆ ยามนึกถึงซูหว่านหว่านที่กำลังรออยู่ที่บ้าน ภายในใจก็เปี่ยมล้นไปด้วยความอบอุ่นมั่นคง