ตอนที่ 43 สั่งทำตัวรถ

“หว่านหว่าน ข้ากลับมาแล้ว”

ฉีหลิ่นก้าวเท้าหนึ่งเข้าสู่หอถงเต๋อ บนร่างยังคงพาเอาไอหนาวเหน็บภายนอกและกลิ่นอายควันไฟแห่งตลาดร้านรวงเข้ามาด้วย ลมต้นฤดูใบไม้ผลิยังคงแฝงความหนาวเย็นอยู่บ้าง บนบ่าของเขามีเศษฝุ่นละอองเกาะอยู่เล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าวิ่งวุ่นอยู่ข้างนอกมาตลอดทั้งช่วงเช้า ซูหว่านหว่านกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะ พับกระดาษป่านที่เขียนบันทึกเภสัชวิทยาไว้เต็มแผ่นอย่างประณีต เมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นเคย คิ้วและดวงตาก็โค้งลงเป็นรอยยิ้มในทันใด งานในมือพลันหยุดลง

นางวางพู่กันในมือลงแล้วสาวเท้าเดินเข้ามาต้อนรับ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความห่วงใย “เจ้ากลับมาแล้วหรือ ดูเจ้าสิเหงื่อท่วมหัวไปหมด เรื่องทางตลาดโคม้านั้นราบรื่นหรือไม่” นางยื่นมือออกไปหมายจะปัดฝุ่นบนบ่าของเขา กิริยาเป็นธรรมชาติและสนิทสนมยิ่งนัก