ตอนที่ 42 เรียนจับชีพจร

ภายในหอถงเต๋อ กลิ่นหอมของสมุนไพรอบอวลลอยละล่อง ขับไล่ความหนาวชื้นแห่งเหมันตฤดูจนหมดสิ้น ซูหว่านหว่านนั่งตัวตรงอยู่บนม้านั่งตัวเล็กตรงข้ามหมอผู้เฒ่า นางเล่าถึงเหตุการณ์ที่ตนใช้ตำรับเสี่ยวไฉหูช่วยชีวิตหลานชายตัวน้อยของตระกูลหัวหน้าหมู่บ้านเมื่อวานนี้อย่างละเอียดละออ

น้ำเสียงของนางราบเรียบเป็นจังหวะ ลำดับเรื่องราวได้อย่างกระจ่างชัด ตั้งแต่อาการไข้สูงและหนาวสั่นสลับร้อนผ่าวของเด็กหลังเล่นหิมะ ไปจนถึงการวินิจฉัยของตนว่าเป็นอาการรับลมหนาวจากภายนอก ความเย็นแปรเป็นความร้อนภายใน พยาธิรบกวนเส้าหยาง ตลอดจนรายละเอียดเรื่องการกะปริมาณยา การเคี่ยวยา และการป้อนยา ล้วนแจกแจงอย่างถ้วนถี่ สุดท้ายยังเอ่ยเสริมว่า “ท่านอาจารย์ ตอนนั้นในใจข้าก็ตื่นตระหนกยิ่งนัก ทำได้เพียงเทียบอาการตามตำราแพทย์ มิกล้าจับชีพจรสุ่มสี่สุ่มห้า ด้วยเกรงว่าจะวินิจฉัยโรคคลาดเคลื่อนเจ้าค่ะ”