เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บ่ายวันถัดมา แสงแดดกำลังอบอุ่น ทอดผ่านซี่หน้าต่างสาดลงบนโต๊ะเตียงเตา ชโลมตำราแพทย์ที่กางอยู่ด้วยประกายสีเหลืองอันอบอุ่น ซูหว่านหว่านนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงเตา ปลายนิ้วแตะภาพสมุนไพรบนหน้าตำรา พลางขบคิดถึงตำรับบำรุงอุ่น “เขากวางอ่อนจับคู่ตังกุย” ที่หมอหัวหน้าหลิวกล่าวเมื่อวาน จู่ ๆ ก็พลันได้ยินเสียงฝีเท้าคุ้นหูดังมาจากหน้าประตูเรือน พร้อมกับเสียงร้องเรียกตะเบ็งลั่นของอาสะใภ้รอง “หว่านหว่าน! หว่านหว่านอยู่บ้านหรือไม่!”
นางรีบปิดตำรา สวมรองเท้ากึ่งลากออกไปต้อนรับ พลันเห็นอาสะใภ้รองคล้องตะกร้าไผ่ว่างเปล่าใบหนึ่ง เดินปรี่หน้าตาเปล่งปลั่งเข้ามา ตรงขมับยังมีเหงื่อซึมบาง ๆ แต่ไม่อาจบดบังความตื่นเต้นในแววตา “สวรรค์ช่วย! หว่านหว่าน เจ้าช่างเป็นดาวนำโชคจริง ๆ! แผงขายอาหารพะโล้นั่น ขายดิบขายดีจนเป็นไฟแล้ว!”