ตอนที่ 34 พะโล้เครื่องใน

ดวงตะวันค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น ยังไม่ทันถึงยามเที่ยง ประตูเรือนลานก็ถูกผลักเปิดออก ลุงรองเดินหน้าตาผ่องใสเข้ามา ด้านหลังมีอาสะใภ้รองกับฉีอันตามติด ใบหน้าของทุกคนเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจซ่อนเร้น

“หว่านหว่าน เจ้าหนูหลิ่น รีบออกมาเร็วเข้า!” ตัวอาสะใภ้รองยังไม่ทันก้าวเข้าเรือนลาน เสียงเปี่ยมสุขก็แว่วเข้ามาก่อน “วันนี้พวกเราขายได้ราคาดีนักเชียว!”

ซูหว่านหว่านกำลังอ่านตำราแพทย์อยู่ในห้อง ได้ยินความเคลื่อนไหวจึงรีบก้าวออกมา

ลุงรองตบฝุ่นบนตัว ยิ้มจนหุบปากไม่ลง “ภัตตาคารแห่งนั้นมีแขกผู้มีเกียรติมาเยือน กำลังกลุ้มใจว่าไม่มีของป่าดี ๆ ไว้รับรองพอดี จึงรับซื้อของไปทั้งหมด เนื้อหมูป่า เนื้อกวาง รวมกับพวกไก่ป่ากระต่ายป่าเหล่านั้น เบ็ดเสร็จรวมกันแล้ว ขายได้ถึง 8 ตำลึงเงินเชียวนะ!”

“8 ตำลึงหรือเจ้าคะ?!” ซูหว่านหว่านตกใจเล็กน้อย นี่นับเป็นเงินก้อนใหญ่ยิ่งในชนบท