ตอนที่ 28 กระด้งไม้ไผ่

พอจวนจะจากไป นางพลันนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “จริงสิเถ้าแก่โจว ข้าเห็นมีดหั่นสมุนไพรเล่มนั้นหั่นสมุนไพรได้ทั้งบางทั้งสม่ำเสมอ ข้าคิดจะนำหวงฉีที่บ้านมาหั่นเป็นแผ่นบ้าง ทั้งเป็นการฝึกฝีมือ ทั้งยังขายได้ราคาดี ท่านพอจะทราบบ้างหรือไม่ว่าจะหาซื้อได้จากที่ใด”

เถ้าแก่โจวได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะ “เจ้าถามข้าก็นับว่าถามถูกคนแล้ว ในร้านช่างตีเหล็กที่ตำบลมีขาย ทว่าสิ่งนั้นมิได้ใช้บ่อยนัก ต้องสั่งทำล่วงหน้า ช่างประจวบเหมาะยิ่งนัก ในห้องเก็บของเรือนหลังของข้ามีทิ้งไว้อยู่เล่มหนึ่ง เป็นของที่ซื้อติดมือมาคราวก่อน มิได้ใช้สักกี่ครั้ง ปล่อยวางทิ้งไว้จนฝุ่นจับมาตลอด หากเจ้าต้องการ ข้าจะยกให้เจ้า”

“จะดีได้อย่างไรกันเจ้าคะ” ซูหว่านหว่านรีบโบกมือ จะเอาเปรียบผู้อื่นมากมายเพียงนี้ได้อย่างไร “มีดหั่นสมุนไพรก็เป็นของมีราคา ท่านต้องรับเงินไปนะเจ้าคะ ข้าจะเอาเปรียบท่านเช่นนี้มิได้”