ตอนที่ 26 ค้นพบหวงฉี

ครั้นผ่านพ้นหานลู่ ไอสารทก็เข้มข้นจนมิอาจคลาย ลมราตรีเย็นเยียบ น้ำค้างยามเช้าตรู่หนักหน่วง รอจนดวงตะวันลอยสูง แผดเผาความชื้นบนผืนดินจนเกือบหมดสิ้น ทั้งสองจึงลุกขึ้นจากที่นอน

ข้าวเช้าทำได้รวดเร็ว กระทะเหล็กบนเตาไฟเดือดปุด ๆ พ่นไอความร้อน โจ๊กข้าวฟ่างเคี่ยวจนข้นคลั่ก ส่งกลิ่นหอมของน้ำมันข้าว หมั่นโถวแป้งข้าวโพดสองลูกนึ่งจนนุ่มฟู บิออกพลันเห็นเม็ดข้าวโพดบดละเอียด แกล้มด้วยหัวไชเท้ากรอบดองเองหนึ่งจาน ทั้งสดชื่นทั้งอิ่มท้อง ทั้งคู่นั่งอยู่ริมเตียงเตา กินพลางสนทนาพลาง ลมสารทยามนอกหน้าต่างม้วนพัดใบไม้ร่วงกระทบซี่หน้าต่าง ในอากาศอบอวลไปด้วยความหนาวเหน็บอันเป็นเอกลักษณ์ของหานลู่และความอุ่นใจ

ทั้งสองกินมื้อเช้าเสร็จ สะพายตะกร้าไผ่และถุงผ้า เดินเอื่อย ๆ มุ่งหน้าไปยังบ้านของอาสะใภ้รอง

อาสะใภ้รองรออยู่ในลานบ้านนานแล้ว ครั้นเห็นพวกเขามาก็หัวเราะอย่างสดใส “หว่านหว่านมาแล้วรึ ยามนี้ขึ้นเขากำลังดี ไม่หนาวไม่ร้อน ทางก็เดินง่าย”

“อาสะใภ้รอง ให้ท่านรอนานแล้ว”

“ไม่สายไม่สาย ยามนี้กำลังพอดีเชียว!”

ทั้งสามพูดคุยหัวเราะ มุ่งหน้าไปยังหลังเขา