ตอนที่ 25 ทำรังให้กระต่าย

นี่มิใช่เพียงแค่กระต่ายตัวเดียว แต่นี่คือเนื้อกระต่ายหอมกรุ่นนับมื้อไม่ถ้วนในวันข้างหน้า เป็นความหวังที่กำลังเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ ของครอบครัวเล็ก ๆ แห่งนี้เชียวนะ!

เมื่อนึกถึงเนื้อกระต่ายผัดฉ่าที่มีน้ำมันเยิ้มส่งเสียงฉ่า ๆ และส่งกลิ่นหอมฟุ้งแตะจมูก ซูหว่านหว่านก็กลืนน้ำลายลงคอ รู้สึกเพียงว่าไก่ป่าในค่ำคืนนี้มิได้หอมหวลปานนั้นอีกต่อไป ตัวตะกละในท้องถูกปลุกเร้าขึ้นมาเสียแล้ว

“ไม่ได้การ เพื่อจะได้กินเนื้อกระต่ายเร็ววัน ข้าต้องปรนนิบัติแม่กระต่ายตัวนี้ให้ดี!” ซูหว่านหว่านลอบมอบของหมั้นแน่วแน่ แววตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความกระหายในอาหารเลิศรสและความใฝ่ฝันถึงวันคืนอันงดงาม

“จริงสิ ตอนที่ข้ากลับมาเมื่อครู่ ได้พบกับอาสะใภ้รองด้วย” ฉีหลิ่นเอ่ยพลางวางธนูพิงไว้ข้างฝาผนัง แล้วยื่นมือเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก คิ้วและตามีรอยยิ้มแต้มอยู่

“อาสะใภ้รองหรือ” ซูหว่านหว่านชะงักไปครู่หนึ่ง