ตอนที่ 24 ผู้มีวาสนา

เป็นเด็กชายตัวน้อยที่นางช่วยชีวิตเอาไว้ เป็นความปรารถนาดีและจิตใจเมตตาของนาง ที่แลกมาซึ่งวาสนายิ่งใหญ่เทียมฟ้าในครานี้

สิ่งที่เรียกว่า “ผู้มีวาสนา” ไหนเลยจะคือโชคชะตาที่ฟ้าลิขิตอะไรกัน เห็นได้ชัดว่าเป็นผลบุญที่นางบำเพ็ญสร้างมาด้วยตนเอง

หากเปลี่ยนเป็นพวกเห็นแก่ได้ลืมคุณธรรม หรือเห็นคนตายแล้วไม่ช่วยในชาติก่อน ต่อให้วาสนามาวางอยู่ตรงหน้า เกรงว่าคงไร้วาสนากับดินแดนผาสุกถ้ำสวรรค์แห่งนี้เป็นแน่ ทว่านางซูหว่านหว่าน เพราะมีจิตใจห่วงใยใต้หล้าและปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยดี จึงเคาะเปิดบานประตูนิกายใหญ่ที่มุ่งสู่วิชาแพทย์ระยะสูงสุดนี้ได้ในที่สุด

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ซูหว่านหว่านก็รู้สึกว่าทั่วทั้งร่างเปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลังในชั่วพริบตา ความปรารถนาต่อสิ่งของเสบียงกรังในคราแรก พลันยกระดับกลายเป็นการแบกรับความรับผิดชอบในทันใด