เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูหว่านหว่านยกมือขึ้นปัดเศษดินที่ปลายนิ้ว มองดูผืนดินที่เปี่ยมด้วยพลังชีวิตในมิติ มุมปากยกยิ้มสดใส แววตาเต็มไปด้วยความหวังต่อวันข้างหน้า
เมฆหมอกน้ำพุวิญญาณพัดผ่านข้างแก้มแผ่วเบา นางสูดอากาศที่อบอวลด้วยปราณวิญญาณเข้าเต็มปอด ความเหนื่อยล้าทั่วร่างพลันมลายหายไปจนสิ้น นางกำลังคิดจะหันไปดูสมุนไพรที่เพิ่งปลูกลงไปอีกรอบ สายตากลับเหลือบไปเห็นเรือนไม้เล็กตรงหน้าน้ำพุวิญญาณที่นางมองข้ามมาโดยตลอดเข้าโดยบังเอิญ
เรือนไม้เล็กหลังนี้มีตัวตนอยู่ตั้งแต่ตอนที่นางเข้ามาในมิติ ดูเรียบง่ายโบราณทว่าประณีต ลวดลายเนื้อไม้เนียนเรียบลื่นมือ มองปราดเดียวก็รู้ว่ามิใช่ของสามัญ ครั้งก่อน ๆ นางนึกสงสัยจึงเคยลองเดินไปผลักดู ทว่าประตูกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ราวกับถูกพละกำลังที่มองไม่เห็นลงกลอนเอาไว้ นางลองอยู่สองคราก็ไม่เป็นผล จึงได้วางทิ้งไว้ชั่วคราว