ตอนที่ 10 ค้นพบโสม

ซูหว่านหว่านย่อตัวลงเก็บอยู่ใต้ต้นเกาลัด ปลายนิ้วเพิ่งจะแตะโดนเกาลัดผลอวบอิ่มลูกหนึ่ง สายตาก็เหลือบไปมองพงหญ้าด้านข้างโดยพลัน ฝีเท้าพลันชะงักกึก

คือไฉหู

ลำต้นเรียวเล็กตั้งตรง ใบขนนกละเอียดละออ เป็นช่วงเวลาที่ต้นสารทฤดูมีฤทธิ์ยาดีที่สุดพอดี นางรู้สึกยินดีในอก บนใบหน้าไม่อาจซ่อนไว้ได้ เผยความรู้สึกออกมาตรง ๆ ในทันใด

อาสะใภ้รองฉีที่เก็บเกาลัดอยู่ข้าง ๆ เห็นนางยิ้มแย้มแจ่มใสยิงฟันหัวเราะดีใจ จึงขยับเข้ามาใกล้พลางถามว่า “หว่านหว่าน เจ้าดีใจสิ่งใดกันรึ”

ซูหว่านหว่านมิได้ปิดบัง นิ้วชี้ไปยังต้นหญ้าไม่กี่ต้นนั้น น้ำเสียงแฝงความเริงร่าที่ยากจะซ่อนไว้หลายเสี้ยว “อาสะใภ้รอง ท่านดูสิ่งนี้สิเจ้าคะ!”