บทที่ 335: มือเย็นนิดหน่อย ขอจับมือเธอหน่อย

บทที่ 335: มือเย็นนิดหน่อย ขอจับมือเธอหน่อย

“เป็นอะไรไป?” เจียงเหนียนถาม

จางหนิงจือส่ายหน้า “ไม่มีอะไร”

หลังการอ่านหนังสือยามเช้าจบลง ทั้งห้องก็ฟุบหลับกันระเนระนาด

เจียงเหนียนเองก็อยากฟุบพักสักหน่อย แต่จู่ๆ ก็มีคนสะกิดแขน เขาหันไปมอง จางหนิงจือยื่นที่คั่นหนังสือแผ่นหนึ่งมาให้

ตัวที่คั่นหนังสือเป็นสีแดงสดทั้งชิ้น พื้นลายอักขระยันต์สีทอง ด้านบนมีคำว่า “ผ่าน” อยู่ตัวหนึ่ง

บริเวณสีขาวทองที่เว้นว่างตรงกลาง มีลายมือสวยเรียบร้อยเขียนด้วยปากกาสีดำไว้สามคำว่า “วิชาที่หนึ่ง”

เจียงเหนียนรับมา คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า

“ขอบใจนะ จริงๆ ฉันเองก็ไม่ได้มั่นใจเต็มร้อยหรอก มีไอ้นี่ก็ค่อยยังพออ้อนวอนสวรรค์ให้คุ้มครองได้หน่อย เผื่อเดาถูกขึ้นมาล่ะ”

หลี่หัวที่เดิมทีฟุบหลับไปแล้ว พอได้ยินคำพูดนี้ก็อดหัวเราะไม่ได้ เขาเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทันที แล้วถามด้วยสีหน้างุนงง