กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 336: ของเธอก็คือของฉัน
โจวอวี้ถิงมึนงงจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเดินออกจากประตูโรงเรียนมาได้อย่างไร
“เปลี่ยนวิธีไม่ได้เหรอ?”
ด้านหน้า เจียงเหนียนไม่ได้หันกลับมาแม้แต่น้อย ร่างของเขาค่อยๆ หายลับเข้าไปในราตรี
“ไม่ได้”
เธอกัดฟัน ก่อนจะพุ่งไปขวางหน้าเจียงเหนียนไว้
“ทำไมไม่ให้โอกาสฉันบ้าง?”
“ได้สิ งั้นเธอก็ไปอธิบายกับอาจารย์ฝ่ายวิชาการเองสิ ว่าพวกเขาจะให้โอกาสเธอไหม” เจียงเหนียนอ้อมผ่านเธอแล้วเดินต่อไป
โจวอวี้ถิงนิ่งอึ้ง ชั่งน้ำหนักระหว่างสองภัยก็ต้องเลือกอันที่เบากว่า หากต้องเลือกจริงๆ เธอก็ยังเลือกเล่นงานหลิวเฟยเผิงสักตั้ง
ท้ายที่สุด เรื่องสอบเลื่อนห้องที่เธอมีเอี่ยวอยู่ เธอไม่กล้าเสี่ยงพนันกับท่าทีของโรงเรียน ต่อให้รอดพ้นโทษมาได้ มันก็ยังเป็นการโจมตีที่ร้ายแรงถึงขั้นพังพินาศ