เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 322: หัวหน้าห้อง...หลี่...ชื่ออะไรนะ
ออกเดินทางตอนบ่ายสอง กว่าจะขึ้นถึงยอดเขาก็สี่โมงครึ่งแล้ว
เจียงเหนียนก้มหน้าเล่นมือถือ รอให้พวกเธอถ่ายรูปกันจนเสร็จ ดวงตาหลุบต่ำ รูปร่างสูงโปร่ง ดูสงบนิ่งราวกับธารน้ำลึกในหุบเขาร้าง
ไม่นานนัก กลุ่มสี่คนของหลินต้งก็ดูเหมือนจะเตรียมกลับแล้ว
ไม่รู้เพราะอะไร จู่ๆ พวกเขาก็เดินมาทางเจียงเหนียน หลินต้งกะพริบตาให้เขา ส่งสัญญาณเป็นพัลวัน
เจียงเหนียนพอจะเข้าใจแล้ว ไอ้ต้งคงติดหนี้น้ำใจเขาอีกเรื่องหนึ่ง
จงซูหลานยิ้มหวาน ไม่มีท่าทีกลัวสังคมแม้แต่น้อย เธอโบกมือให้เจียงเหนียน ก่อนเป็นฝ่ายทักขึ้นตรงๆ
“ฮัลโหล รุ่นพี่”
เจียงเหนียนพยักหน้า แต่ไม่ได้พูดอะไร
“รุ่นพี่อยู่ห้องเดียวกับรุ่นพี่หลินต้งเหรอคะ” กู้เมิ่งเฟยหุ่นดีกว่า ดูเป็นสาวพี่สาวสุดแซ่บอยู่บ้าง แต่ต่อหน้าเจียงเหนียนแล้ว...แซ่บไม่ออกเลย