เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 264: เพราะอ่านเร็วเกินไป เลย...
“พวกเธอสองคนไม่ฟังที่ครูสอน มัวกระซิบกระซาบอะไรกันอยู่ตรงนั้น?”
เฉี่ยนเป่ายันมือข้างหนึ่งไว้บนแท่นบรรยาย จ้องไปยังทิศทางหนึ่งจากไกลๆ ภายนอกดูเหมือนกำลังโมโห แต่ในใจกลับแอบยินดี
เช้าวันอาทิตย์ต้องมาสอนคาบแปดมันเหนื่อยเกินไปแล้ว จับแรงงานมาช่วยสักคนก่อนก็แล้วกัน
เจียงเหนียนยังช่วยอธิบายข้อสอบแทนเธอได้สักพัก ส่วนหลี่หัวก็โยนไปไว้ข้างหลังตรงนั้นแหละ เด็กเวรนี่ไม่ตั้งใจเรียน ดันเรียนรู้การคุยในคาบเสียได้
ดังนั้น หลี่หัวจึงหิ้วหนังสือสองเล่ม เดินคอตกไปยังด้านหลังห้อง
สีหน้าเหมือนจะร้องไห้ แต่ในใจกลับยิ้มระรื่น
ตอนนี้เขากำลังหาคนแบ่งปันภาพเหี้ยๆ แผ่นนั้นอยู่ พอแทบจะอยากลุกจากที่นั่งไปยืนด้านหลังเดี๋ยวนี้เลย
ตามกฎไม่เป็นลายลักษณ์อักษรของการโดนทำโทษให้ยืน เขาจะสามารถเคลื่อนไหวอย่างอิสระในแถวหลังได้
เจียงเหนียนพูดไม่ออก ถูกไอ้หลี่หัวคนชั่วลากลงน้ำไปด้วย นับเป็นภัยที่มาจากไหนก็ไม่รู้จริงๆ