บทที่ 261: นี่มันยังเป็นภาษาจีนอยู่เหรอ?

บทที่ 261: นี่มันยังเป็นภาษาจีนอยู่เหรอ?

เจียงเหนียนอยากถามอาจารย์หม่าว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่

แย่แล้ว เข็มขัดแปลงร่างของใครดังขึ้นเนี่ย

เขาเข้าห้องเรียนทางประตูหลัง แต่น่าเสียดายที่หมากั๋วจวิ้นอยู่ห่างจากเขาไปหน่อย ขี้เกียจถามแล้ว

พอดีเดินผ่านที่นั่งของไช่เสี่ยวชิง เขาจึงล้วงลูกอมออกมาจากกระเป๋าหนึ่งเม็ด กลางเลนปาระเบิดควัน... ไม่สิ กลางเลนโปรยลูกอม ติดสินบนท่านไช่เพื่อกระชับมิตรภาพ

แปะ ลูกอมเม็ดหนึ่งถูกโยนออกไป

เจ้าชู้หลายใจ... เดี๋ยวก่อน ยังไม่ต้องรีบเจ้าชู้ ความจริงเจียงเหนียนลงไปซื้อลูกอมรสผลไม้มาหนึ่งถุง กินเยอะก็อ้วน กินสักหนึ่งสองเม็ดไม่เป็นไรหรอก

รอบนี้คือ... แจกสวัสดิการถ้วนหน้าหมู่คณะ

ไช่เสี่ยวชิงกำลังก้มหน้าทำการบ้าน เพิ่งผ่านพ้นภัยพิบัติที่มาแบบไร้เหตุผลไปหมาดๆ จะว่าเป็นการทะเลาะก็ไม่เชิง ในฐานะแกนนำรุ่นเก๋าของห้องสาม เธอไม่ถึงกับถูกทำให้โกรธจนร้องไห้

เพียงแต่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่บรรยากาศโดยรอบจะกดดัน เมฆหมอกแห่งอารมณ์เสียปกคลุมอยู่เหนือหัว