บทที่ 260: ตัวเองอยู่ในที่สว่าง ศัตรูแอบส่องอยู่ในเงามืด

บทที่ 260: ตัวเองอยู่ในที่สว่าง ศัตรูแอบส่องอยู่ในเงามืด

น่าเสียดายงั้นเหรอ?

หลี่ชิงหรงไม่เข้าใจว่ามีอะไรให้น่าเสียดาย แต่เธอก้มตามองครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าตอบอย่างจริงจัง

“ขาดอีกแค่สามเดือน”

เจียงเหนียนคิดในใจ สามเดือนก็ไม่ได้อยู่ดี ตอนนี้เรื่องใบขับขี่เข้มงวดจะตาย กำหนดว่าต้องบรรลุนิติภาวะก่อนถึงจะลงทะเบียนและสมัครสอบได้ ขาดไปวันเดียวก็ไม่ได้

หากเป็นเมื่อก่อนล่ะก็ สอบใบขับขี่?

สอบบ้าอะไรล่ะ พ่อก็จ่ายเงินซื้อเอาสิ

เท่าที่เจียงเหนียนรู้ ญาติฝั่งตระกูลเจียงคนหนึ่งก็ซื้อใบขับขี่มา ชายบ้านๆ ที่สอบอย่างไรก็สอบไม่ผ่าน อ่านหนังสือไม่ออก หน้างงเป็นไก่ตาแตก สุดท้ายก็ทำได้แค่จ่ายเงิน

สี่พันห้าร้อยหยวน จบครบได้ใบขับขี่ทันที

ส่วนเรื่องขับรถ...ก่อนจะได้ใบขับขี่ ไอ้ลุงคนนั้นก็ขับบนถนนมาหลายปีแล้ว ถ้าใครถามก็ตอบว่าชีวิตมันยากลำบาก เป็นคนขับเก๋าประสบการณ์ รับรองเชื่อถือได้