บทที่ 238: คนปกติที่ไหนจะพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมากัน?

บทที่ 238: คนปกติที่ไหนจะพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมากัน?

คาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำคาบแรกเป็นวิชาภาษาจีน เหล่าหลิวมาถึงช้ากว่าปกติ

“เอาล่ะ ทุกคนหยุดก่อน”

เจียงเหนียนเงยหน้าขึ้น เขารู้ว่าเหล่าหลิวกำลังจะคัดเลือกกรรมการฝ่ายจิตวิทยาแล้ว

แต่เขาไม่ได้สนใจตำแหน่งกรรมการฝ่ายจิตวิทยาเลยแม้แต่น้อย

เจียงเหนียนรู้จักตัวเองดี ต่อให้ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นเสาหลักของห้อง อย่างน้อยก็เป็นตัวปัญหาของส่วนรวม

ก่อนจะได้รับเลือกเป็นกรรมการฝ่ายจิตวิทยา เขาอาจเป็นบาทหลวงที่ไม่หลอกเด็กผู้ชาย เป็นเด็กม.ปลายผู้เข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ เป็นที่หลบภัยทางใจของเพื่อนร่วมชั้น

แต่ทันทีที่ได้รับเลือก เขาคงลืมกำพืดตัวเองในพริบตา

“ฮว่า ในที่สุดก็ยอมรับแล้วสินะ นายถึงกับ...แม้แต่แฟนเก่าของสมาชิกในกลุ่มก็ยัง...”

เพราะงั้น เขาจึงถูกลิขิตมาให้ไม่เหมาะกับตำแหน่งกรรมการฝ่ายจิตวิทยา