บทที่ 239: ซึมแล้ว ต้องการคำปรึกษาทางจิตใจ

บทที่ 239: ซึมแล้ว ต้องการคำปรึกษาทางจิตใจ

“หลัวหย่ง หกคะแนน!”

เด็กหนุ่มมองอักษร “เจิ้ง” ตัวใหญ่ห้าตัวบนกระดานดำด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ มุมปากมีรอยยิ้มเยาะตัวเองบาง ๆ

มือของเขากำแน่น เพราะออกแรงมากเกินไป เล็บที่ค่อนข้างแหลมจึงจิกเข้าเนื้อ ก่อให้เกิดความเจ็บแปลบลึกถึงใจ

หลัวหย่ง พลังปราณขั้นหก... ไม่ใช่สิ

ไม่ใช่นะเพื่อน

หกคะแนนงั้นเหรอ?

แม้แต่หลัวหย่งเองยังงงงัน ทั้งห้องมีพ่อเจ้าประคุณกว่าหกสิบคน ตอนบ่ายเขาติดสินบนคนไปสี่คนให้ช่วยหาเสียง สุดท้ายกลับได้แค่หกคะแนน?

น่าเสียดายที่เขาไม่ใช่เซียวเหยียน ไม่มีใครในห้องพูดถึงเขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการหัวเราะเยาะ

ยังไม่ทันได้ไว้อาลัยให้ความพ่ายแพ้ของหลัวหย่ง ก็มีคนพุ่งเข้าสู่สมรภูมิในทันที—อวี๋จืออี้ผู้ได้ยี่สิบแปดคะแนน!