บทที่ 231: นายผัดกับข้าวให้ฉันสองอย่างได้ไหม?

บทที่ 231: นายผัดกับข้าวให้ฉันสองอย่างได้ไหม?

เงินสี่ร้อยหยวน สำหรับนักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งแล้วหมายถึงอะไร?

เจิงอวิ๋นเต๋อ หน่วยสอดแนมแนวหน้าของกองทัพตระกูลจาง มีคำตอบให้เรื่องนี้เป็นอย่างดี

“เงินทุนสี่ร้อยหยวนที่พี่เสี่ยวฝานให้มา ต้องใช้ให้เกิดประโยชน์ เอาสามร้อยเข้ากระเป๋าตัวเอง แล้วใช้ร้อยหยวนซื้อข้อมูลสำคัญ เหล็กดีต้องใช้กับคมมีด”

ทำงานนี้เสร็จ ก็ได้กำไรสุทธิสามร้อยหยวน

ก่อนกริ่งดัง เขารีบร้อนไปถามจนรู้ว่าห้องของเจียงเหนียนอยู่ที่ไหน ต้นทุนที่จ่ายจริงศูนย์หยวน แต่ตอนเบิกต้องนับเป็นห้าสิบหยวน จดไว้ในสมุดก่อนแล้วกัน

พอคาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำคาบที่สองจบลง เจิงอวิ๋นเต๋อก็พุ่งออกจากห้องอย่างกระวนกระวาย ตอนเดินจากชั้นหนึ่งขึ้นมาชั้นสี่ เขาตื่นเต้นเกินไป จนกระทั่งก้าวเข้ามาในทางเดินชั้นสี่จึงนึกถึงเรื่องหนึ่งได้

แม่งเอ๊ย นี่มันชั้นของห้องโอลิมปิกสายวิทย์นี่หว่า!