กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 232: พูดจ๊อกแจ๊กอะไรกันอยู่ ชอบฉันหรือเปล่า
ถนนอันวังเวงและเย็นเยียบ ร้านค้าสองข้างทางส่วนใหญ่ปิดกันหมดแล้ว แสงไฟถนนสีส้มส่องเป็นวงแสงสลัวมัว
เจียงเหนียนถือกระเป๋าเดินผ่านใต้เสาไฟ เงาของเขาค่อยๆ สั้นลงจากยาวเหยียด
“พูดมาตั้งนาน สวีเส้า เธอไม่ได้เป็นกรรมการห้องนี่?”
“หรือว่านายเป็นล่ะ?” เธอย้อนถาม
“แค่รอเวลาเท่านั้น...” เจียงเหนียนพูดส่งๆ “ข้าพเจ้ามองว่าหัวหน้าวิชาชีววิทยาของห้องเราเกียจคร้าน เอาแต่หมกมุ่นในบุรุษเพศ อีกไม่นานข้าพเจ้าจะชิงตำแหน่งมาแทน”
“หัวหน้าวิชาชีวะของพวกนายเป็นผู้หญิงเหรอ?”
“ผู้ชาย”
สวีเฉี่ยนเฉี่ยน “...”
ทั้งสองเดินเอ้อระเหยกลับบ้าน พอเข้าซอยก็เริ่มคุยเรื่องวันหยุดกันอีก