กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 229: (เพิ่มตอนพิเศษจากตั๋วรายเดือน 1) ต่อไปฉันจะไม่หัวเราะอีกแล้ว
ได้ยินดังนั้น เจียงเหนียนก็อึ้งไป
เชี่ยเอ๊ย แกยังรู้อีกเหรอว่าฉันอยู่ตรงนี้
ฉันนึกว่าพวกนายมองฉันโปร่งใสเหมือนพ่อแกไปแล้วซะอีก เหมือนผีเร่ร่อนที่ไม่มีใครมองเห็น คอยวนเวียนอยู่รอบสุสานกระบี่ขนาดยักษ์ของแก
《ไอ้แว่นที่มองเห็นได้》
แต่เจียงเหนียนไม่มีทางอ้าปากด่ากราดในวินาทีเดียว การด่าจนตัวเองหัวร้อน มีแต่ทำให้ตัวเองพัง ไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่อะไร
เพราะฉะนั้น เขาจึงเลือกวิธีอื่น
“นายแม่งเจ๋งว่ะ”
ที่จริงไอ้แว่นจางเสี่ยวฝาน แม้ปกติจะชอบกดดันเพื่อนร่วมทีม แต่ก็ไม่ได้รุนแรงถึงขนาดนั้น
วันนี้เป็นเพราะบัฟซ้อนเต็มขั้นล้วนๆ ฝั่งตรงข้ามคือวัวดำตัวใหญ่ ส่วนเพื่อนร่วมทีมอย่างเจียงเหนียนก็เพิ่งยิงสามแต้มระยะไกลสุดๆ ลงไป