บทที่ 212: แค่คำหนึ่งของหมูพะโล้ก็ทำลำไส้ปั่นป่วนแล้ว กินหมดเข้าไปไม่ตายคาที่เลยหรือไง

บทที่ 212: แค่คำหนึ่งของหมูพะโล้ก็ทำลำไส้ปั่นป่วนแล้ว กินหมดเข้าไปไม่ตายคาที่เลยหรือไง

ก่อนเลิกเรียนช่วงบ่ายสามนาที อาจารย์หลิวก็ปล่อยพวกเขากลับห้องจากห้องพักครู

“พวกเธอสองคนก็สำเหนียกตัวเองไว้!”

“คราวหน้าถ้ายังโดนฉันจับได้อีก จะไม่ใช่แค่ยืนทำโทษในห้องพักครูง่ายๆ แล้ว!”

เจียงเหนียนวางท่าทางถูกต้อง “ครับ อาจารย์สวัสดีครับ”

หลี่หวาร้อนใจแทบตาย สีหน้าราวกับหมดอาลัยตายอยาก

เชี่ย เอาหน่อยไหมล่ะไอ้ความอายเนี่ย!

แกไอ้หมาขยะ นั่งอยู่บนเก้าอี้ตลอดทั้งเรื่อง ปล่อยให้พี่ยืนโดนด่าอยู่คนเดียว แกไม่ต้องลำบากสักนิด ทุกอย่างพี่รับแทนหมด ไอ้ตัวเหี้ยเอ๊ย!

พอออกมาจากห้องพักครู หลี่หวาก็ยื่นมือเข้ามาขย้ำเขาทันที

เขากระชากคอเสื้อเจียงเหนียนจนหน้าแดงก่ำ