บทที่ 211: ตำราซ่อนในท้องปลา

บทที่ 211: ตำราซ่อนในท้องปลา

จางหนิงจือก็เผลอหลับในคาบเรียนเหมือนกัน ปกติเธอจะเลือกฟุบโต๊ะฟัง

ฟังไปพร้อมกับชดเชยเวลานอนไปด้วย ไหนๆ กองหนังสือก็ตั้งสูงเสียขนาดนั้นแล้ว

ถึงอาจารย์จะยืนอยู่บนแท่นสอนและมองเห็นทุกอย่างก็เถอะ แต่เรื่องนี้มันเน้นหลอกหูหลอกตาตัวเอง ไม่จำเป็นต้องหลอกอาจารย์ได้ หลอกตัวเองได้ก็พอแล้ว

ตอนนี้จางหนิงจือเห็นได้ชัดว่าง่วงนิดหน่อย

อากาศในห้องเรียนนี้ราวกับผสมยานอนหลับไว้ นั่งก็ง่วง ยืนก็ง่วง กินไม่อิ่มก็ง่วง กินอิ่มเกินไปก็ง่วง ยิ่งตอนบ่ายนี่ง่วงจนแทบระเบิดตาย

คำอธิบายตามหลักวิทยาศาสตร์คือ คนเยอะ พื้นที่แคบ ห้องเรียนหนึ่งมีคนกว่าหกสิบคน คอยหายใจเข้าออกอยู่ตลอด

ถ้าช่วงบ่ายไม่เปิดหน้าต่าง ก็ยิ่งง่วงแบบไร้ขีดจำกัด