กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 210: ฉินสื่อหวงเล่นชิงช้า จักรพรรดิ์จนไร้ขอบเขต
แสงแดดสาดเต็มระเบียงทางเดิน เจียงเหนียนยืนอยู่ข้างราวหน้าห้องเรียน ก่อนกดเปิดหน้าต่างภารกิจ
รอบข้างเงียบสงัด ภายในห้องก็มีคนอยู่ไม่กี่คน
เฉินอวิ๋นอวิ๋นกับหวังอวี่เหอไม่เคยพลาดการสระผมในวันจันทร์ คาดว่าคงต้องรอหลังพักกลางวันถึงจะปรากฏตัว บางครั้งหากพลาดช่วงเวลาไปก็จะนอนพักกลางวันในหอพักเสียเลย
บอกว่านอนพักกลางวัน ที่จริงก็คือปล่อยผมให้แห้งอยู่ตรงหัวเตียง แล้วหลับตาพักแบบขอไปทีสักครู่
[เมื่อยืนอยู่บนทางแยกของวัยสามสิบแปดปี คุณได้กลับมายังเทียนเหอ เมืองกว่างโจว ขณะนั้นรูปลักษณ์ของคุณยังดูใกล้เคียงกับตอนอายุยี่สิบแปดปี จางหนิงจือยังคงผอมขาว คอยาวระหง
คุณยังจำได้เลือนรางว่า ตอนเลิกรากัน จางหนิงจือมองคุณอยู่ตลอด เธอบอกว่าเวลาคนต้องจากลา มักจะรับรู้ได้ สายตานั้นทั้งขวยเขินและห่างเหิน ราวกับตอนพบกันครั้งแรก
บัดนี้สิบปีผ่านพ้น คุณเพียงต้องการชดเชยความเสียใจในวันวาน
ภารกิจ: ได้รับการให้อภัยจากจางหนิงจือ รางวัล: 50,000 หยวน, เศษเสี้ยวความทรงจำของจางหนิงจือ]
อ่านรายละเอียดภารกิจจบ เจียงเหนียนก็อดยกมือแตะใบหน้าไม่ได้