บทที่ 178: ในดวงตาของฉัน เธอเห็นอะไร

บทที่ 178: ในดวงตาของฉัน เธอเห็นอะไร

เจียงเหนียนยังคงแปรงฟันต่อไป ก่อนจะปิดหน้าต่างระบบอย่างไม่สะทกสะท้าน

ร่างกายของลุงวัยสามสิบแปดฟื้นตัวดีขึ้น เล่นบาสสักเกมแล้วได้สกิลความแม่นยำก็ดูสมเหตุสมผลอยู่หรอก แต่ปัญหาคือ... ตอนนี้พี่แม่นอยู่แล้วนี่สิ

แน่นอนว่าเขาก็ไม่ได้ชอบเงินขนาดนั้นหรอก มีสกิลความแม่นยำเพิ่มมาก็ไม่เลว แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นเงินได้ รางวัลก็คงจะเปิดกว้างยิ่งกว่านี้

เอาเถอะ ที่จริงเขาก็แค่อยากหาเงินนิดหน่อย

เจียงเหนียนมาถึงห้องเรียนตั้งแต่เช้า แล้วฟุบหลับชดเชยบนโต๊ะ ตื่นเช้าเกินไปจึงง่วงนิดหน่อย ถึงจะมีวิธีทำให้ตื่นทันที แต่ฆ่าไก่ไม่จำเป็นต้องใช้มีดเชือดวัว

ที่สำคัญกว่านั้น เขาชอบความรู้สึกของการนอนหลับในห้องเรียนแบบนี้

ภายนอกแกล้งทำเป็นราชาแห่งการขยันเพื่อปั่นประสาทเพื่อนร่วมชั้น แต่ลับหลังกลับแอบพักผ่อนเงียบ ๆ หากใครกล้าปลุกเขาขึ้นมา เขาจะทำให้ทั้งห้องรู้ว่าอะไรคือหมาขี้เกียจตัวจริง

เพิ่งหลับไปได้ไม่กี่นาที ไอ้ลูกอกตัญญูหลี่ฮว่าก็มาแล้ว

“กระหายน้ำชะมัด”