บทที่ 153: ทำให้ความปรารถนาข้อหนึ่งเป็นจริง

บทที่ 153: ทำให้ความปรารถนาข้อหนึ่งเป็นจริง

ตรงปากบันไดอันมืดสลัว สมองของอวี๋ถงเจี๋ยเริ่มเดือดพล่านอย่างรวดเร็ว

เดือดจัดจนแทบแดงแล้วจริงๆ!

ใครแม่งเอ้าตะกร้าหนังสือของกูไปวะ? จะเอาไปก็เอาไปเถอะ ไม่จำเป็นต้องเลวทรามขนาดนี้ก็ได้! อย่างน้อยก็เหลือไว้ให้กูสักเล่มสิ ยกไปทั้งตะกร้าหมายความว่าไง!

เดี๋ยวก่อน ใจเย็นก่อนก็ได้ บางทีอาจมีคนย้ายตะกร้าหนังสือขึ้นไปข้างบนแล้ว

เพราะวางไว้ตรงบันไดมันอันตรายมากนี่นา อาจมีคนใจดีสักคน... เขาก้มลง ก่อนจะเห็นเศษซากตะกร้าหนังสือของตัวเอง ไม่ได้มีแค่ชิ้นเดียวด้วย มันนอนกระจัดกระจายอยู่ตรงนั้น

อวี๋ถงเจี๋ย “...แม่งเอ๊ย ชาตินี้กูคงไม่หัวเราะอีกแล้ว”

เชี่ย เชี่ย เชี่ย!!!

ชั้นสี่ ตรงปากบันไดที่กองเต็มไปด้วยตะกร้าหนังสือ

หลี่ฮวามองอวี๋ถงเจี๋ยที่กำลังคลุ้มคลั่งอยู่ตรงบันไดด้านล่าง ถึงจะไม่อยากดูหินแปลกๆ แต่ยังไงก็เป็นเพื่อนร่วมชั้น ความรังเกียจจึงแพ้ให้แก่ความอยากรู้อยากเห็น เขาถามขึ้น