บทที่ 152: หนังสือล่ะ?

บทที่ 152: หนังสือล่ะ?

ไม่มีคาบอ่านหนังสือก่อนสอบ นั่นก็หมายความว่าเดินตรงเข้าสนามสอบเลย

หลี่ชิงหรงนั่งอยู่ในห้องสอบ เดี๋ยวมองนอกหน้าต่าง เดี๋ยวมองไปทางประตู ทว่ารอจนกระทั่งการสอบเริ่มขึ้น คนคนนั้นก็ยังไม่ปรากฏตัว

เจียงเหนียนพะวงอยู่กับวิชาคณิตศาสตร์เต็มหัว จึงไม่มีอารมณ์ไปคิดเรื่องอื่นเลย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแวะไปห้องสอบอื่นก่อนสอบ เพื่อไปคุยกับหลี่ชิงหรง นั่นมันเสียแรงเปล่าๆ ชัดๆ

ไม่จริงจังขนาดนี้ แล้วจะสอบได้ร้อยยี่สิบคะแนนได้อย่างไร!

ฟังไม่ผิดหรอก ร้อยยี่สิบคะแนน

ปกติคะแนนคณิตศาสตร์ของเจียงเหนียนยังไปไม่ถึงร้อยยี่สิบด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงข้อสอบสอบรวมระดับใหญ่ ตั้งเป้าไว้ร้อยสามสิบ ก็คงเรียกได้ว่าเพ้อฝันเพื่อความบันเทิงนิดหน่อย

ตามการประเมินของอาจารย์คณิตศาสตร์ ข้อสอบคณิตของการสอบรวมใหญ่จะยากกว่าข้อสอบปกติราวสิบคะแนน