เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 141: ข้ามีแผนหนึ่ง ไม่ทำลายไมตรี
“นาย... จะมองดูฉันไปไหนทำไม?” เฉินอวิ๋นอวิ๋นเม้มริมฝีปาก
เจียงเหนียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เพราะเสือสองตัวอยู่ภูเขาเดียวกันไม่ได้”
กำปั้นของเฉินอวิ๋นอวิ๋นแข็งเกร็งขึ้นมาทันที ผู้ชายหมาคนนี้แพ้ความคลุมเครือหรือไง?
แต่เรื่องนี้ก็นับว่าไม่ใช่ความคลุมเครือหรอก แค่คุยเล่นกันระหว่างเพื่อนเท่านั้นเอง จะคุยกับใครก็คือคุยเหมือนกัน แค่ฆ่าเวลาเฉยๆ อืม... ก็แบบนั้นแหละ
“วันนี้คาบพละทำไมนายไม่ไปเล่นล่ะ?”
“ไปมีความรักมา” เจียงเหนียนตอบติดตลก หลังเลิกแถวแล้วเขากลับห้องเรียนไปตะลุยทำโจทย์
“หา?” เฉินอวิ๋นอวิ๋นหันขวับ ประโยคคมคายจากหนังสือพิมพ์เหรินหมินรื่อเป้าผุดผ่านหัวไปมากมาย สุดท้ายกลับพูดได้เพียงแห้งๆ ว่า “รักก่อนวัย... มันผิดกฎโรงเรียนนะ?”
“หืม? โรงเรียนเราไม่ได้สนับสนุนให้รักก่อนวัยมาตลอดเหรอ?” เจียงเหนียนทำหน้าสงสัย “ในห้องมีคู่รักคู่หนึ่ง ฉันรู้สึกว่าพวกเขาอยู่ในห้องเรียนแล้ว...”
“อย่าพูดดังขนาดนั้นสิ เดี๋ยวคนได้ยิน” เฉินอวิ๋นอวิ๋นรู้สึกกระอักกระอ่วน จึงลดเสียงลง “คู่ที่นายพูดถึง ตอนนี้ก็อยู่ในห้องเรียนนี่แหละ”