บทที่ 140: ดูก่อนว่าเธอจะไปไหน

บทที่ 140: ดูก่อนว่าเธอจะไปไหน

เจียงเหนียนอยู่ในสภาพเหมือนวิญญาณอิสระ เขาหันกลับไปมอง

แน่นอนว่าเด็กผู้หญิงน่ารักคนหนึ่งกำลังฟุบอยู่บนโต๊ะ แก้มขาวนุ่มนิ่ม ดวงตากลมโตชุ่มน้ำ ผมถูกรวบเป็นมวยเล็กๆ

ฮะ ตอนเด็กๆ เจ้าหนูจือจือหน้าตาแบบนี้เองเหรอ?

เด็กหญิงส่ายหน้า เม้มปากเชิดอย่างไม่พอใจ

“ไม่สนุกเลย ทำโจทย์เลขไม่ได้”

ได้ยินดังนั้น เจียงเหนียนก็เดินเข้าไปใกล้ด้วยความอยากรู้ ยื่นหน้าไปมองแวบหนึ่ง ก่อนจะชี้นิ้วและหัวเราะเยาะทันที

“ฮ่าๆ แค่นี้ก็ทำไม่ได้เหรอ?”

ภาพตรงหน้าพลันเปลี่ยนไป ดูเหมือนจะเป็นห้องเรียน

เจียงเหนียนยืนอยู่ตรงทางเดินระหว่างโต๊ะเรียน รอบข้างเป็นเด็กประถมตัวเล็กๆ หลายแถว หญิงสาวที่เพิ่งเรียนจบมาสอนได้ไม่นานกำลังเขียนบนกระดาน พร้อมลากเสียงยาว