บทที่ 80: ตอนที่ดอกไม้ไฟลอยขึ้นสู่ฟ้า

บทที่ 80: ตอนที่ดอกไม้ไฟลอยขึ้นสู่ฟ้า

(ขอบคุณผู้อุปถัมภ์ระดับพันธมิตร ไป๋เซียนผู้กินถั่วลิสง)

ห้อง A403 ชั้นม.6 ภายในห้องเรียนปิดม่านและกำลังฉายภาพยนตร์อยู่

ภาพยนตร์เรื่อง *The Chorus* ชวนเยียวยาหัวใจอย่างมาก ทว่าจางหนิงจือกลับไม่มีสมาธิจะดูนัก เธอฟุบอยู่ท่ามกลางกองหนังสือที่สูงราวภูเขาลูกเล็ก พลางเอียงหน้าไปมองที่นั่งว่างเปล่าข้างตัว

บนโต๊ะที่กองหนังสือไว้สูงไม่ต่างกัน มีปากกาลูกลื่นสีดำด้ามหนึ่งวางพาดอยู่ในพื้นที่ว่าง

ราวกับเจ้าของมันเพียงโยนทิ้งไว้ลวกๆ ตอนรีบร้อน

เธอก้มมองมือถือ QQ ยังค้างอยู่ที่ข้อความเมื่อสิบนาทีก่อน เธอถามเขาไปว่าเขาลากี่วันแล้ว แต่เจียงเหนียนยังไม่ตอบ การรอคอยมักทำให้คนรู้สึกกระวนกระวายเสมอ

(เจียงเหนียน): “สองวัน”

จางหนิงจือก้มมองมือถือ แอปเปิลชีคทั้งสองข้างพลันนูนขึ้นทันที

“แล้วนายเอาการบ้านกลับไปด้วยไหม?”