กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 79: แชมป์สองรายการแล้วจะมองขาสักหน่อยไม่ได้หรือไง?
“ไอ้เวรเอ๊ย! ใครใช้ให้มันวิ่งแบบนั้นกัน!”
“หมอนั่นอยู่ห้องไหนวะ? ใครให้มันเป็นคนนำวิ่ง ใจสกปรกชะมัด!”
“เด็กห้องเราถูกมันลากจนจะอ้วกแล้ว! เริ่มมาก็สปรินต์ร้อยเมตรเลย ตั้งใจปั่นป่วนใช่ไหม!”
“ใครวะเนี่ย วิ่งเป็นหรือเปล่า!”
“พวกหยางปี่ จะพูดจาดีๆ ไม่ได้หรือไง?” หลิวหยางไม่ยอมแพ้ ตะโกนโต้กลับเสียงดัง “เด็กห้องสามเรา แล้วไง? วิ่งแล้วไปขวางทางพวกนายหรือ?”
“มีสามัญสำนึกหน่อยได้ไหม เห็นๆ อยู่ว่าคนห้องพวกนายไม่ทำตามกติกา! กรรมการ พวกเราจะยื่นประท้วง!”
“นักกีฬาสามคนวิ่งแพ้เด็กห้องโอลิมปิกคนเดียว ยังจะกล้าบอกว่าวิ่งเป็นอีกเหรอ!” หลิวหยางเยาะเย้ยเสียงดัง “ไม่ต้องวิ่งแล้ว กลับบ้านไปนอนดูดนมแม่เถอะ!”
หลี่ฮว่าดึงหลิวหยางไว้ สีหน้าอึดอัดเต็มที่
“พี่ พี่ ใจเย็นก่อน เดี๋ยวห้องเราจะโดนใบเหลืองเอานะ”