กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 81: เสี่ยวหลงถาน
ยามค่ำคืน เจียงเหนียนจุดพลุเสร็จก็กวาดตามองไปรอบด้าน
ในชนบท บ้านสองสามหลังมักตั้งอยู่ติดกัน ส่วนกับบ้านหลังอื่นก็ห่างออกไปมาก ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแบบนี้ ผู้คนเข้านอนกันเร็ว เขาเห็นหลายบ้านเปิดไฟกันแล้ว
พอไฟสว่างขึ้น แถบพลังชีวิตของเขาก็สว่างขึ้นเช่นกัน
เขารีบลงไปกินของที่พกมานิดหน่อย ต้มน้ำอาบ ก่อนจะรีบเข้านอน
วันถัดมา ท้องฟ้าครึ้ม
เจียงเหนียนถูกเสียงโทรศัพท์สั่นปลุกให้ตื่น ห้องที่มีแสงสลัวอบอวลไปด้วยกลิ่นราอ่อนๆ เขายื่นมือคลำหาโทรศัพท์ พลางตบป้าบๆ ไปหลายที
ในที่สุดก็คลำเจอ เขาหรี่ตาดูแสงจ้าจากหน้าจอโทรศัพท์
สวีเฉี่ยนเฉี่ยนโทรมา
“ฮัลโหล?” น้ำเสียงเขายังงัวเงีย และไม่ได้คิดจะลุกจากเตียงเลย