กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 78: แปลกชะมัด! ใครใช้ให้เขาวิ่งแบบนั้นกัน!
ตอนเที่ยง เจียงเหนียนหาเวลาว่างนัดซ่งซีอวิ๋นออกมา
ยังคงเป็นตรงบันไดที่ประตูม้วนถูกล็อกตายเหมือนเดิม เมื่อเห็นกระปุกออมสินไม้วอลนัตที่งดงามราวกับงานศิลปะซึ่งเขาหยิบออกมาจากด้านหลัง ซ่งซีอวิ๋นก็ตะลึงงันก่อนจะตกใจสุดขีด
เด็กสาวผู้ยากจนเอ่ยคำพูดที่เข้ากับคาแรกเตอร์ของตัวเองออกมา
“แพงมากเลย!”
เดิมทีเธอคิดว่าเจียงเหนียนแค่ล้อเล่น เพราะจะมีใครเอากระปุกออมสินมาโรงเรียนกันจริงๆ ต่อให้ถอยไปหมื่นก้าว กระปุกออมสินใบหนึ่งก็คงไม่แพงนัก
ตามปกติแค่สามสี่สิบหยวนก็พอแล้ว กระทั่งยี่สิบหยวนก็ยังมี
ใครจะคิดว่าเขากลับหยิบกระปุกออมสินที่ดูราวกับงานศิลป์ออกมา มันไม่อาจเรียกว่ากระปุกออมสินได้แล้วเสียด้วยซ้ำ ความสวยงามเพื่อการประดับตกแต่งเห็นชัดว่ามีมากกว่าประโยชน์ใช้สอยจริงๆ
ของใช้...เอ๊ย ของเล่นชวนมีอารมณ์ที่มีแต่บ้านคนรวยถึงจะซื้อกันล่ะมั้ง!
จริงๆ ตอนแรกเจียงเหนียนเลือกกระปุกออมสินราคาประมาณร้อยหยวนไว้ แต่หลังจากวงเงินห้าหมื่นเหลืออยู่อีกร้อยหยวนใช้ไม่หมด เขาเลยซื้อรุ่นที่ราคาสองร้อยกว่าหยวนเสียเลย