บทที่ 48: ไปโรงอาหารด้วยกัน

บทที่ 48: ไปโรงอาหารด้วยกัน

แสงแดดยามบ่ายกำลังพอดี ชั้นบนไม่มีน้องสาว

ห้องเรียนบนชั้นสี่กำลังเรียนกันหมด โถงทางเดินจึงดูโล่งกว้าง หน้าห้องเรียนแต่ละห้องมีโต๊ะเก้าอี้วางอยู่หนึ่งชุด เรียกกันติดปากว่าเป็นที่นั่งเฉพาะสำหรับติวเสริมในคาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำ

โดยทั่วไปจะจัดไว้ให้นักเรียนที่ผลการเรียนดี แต่มีบางวิชาที่อ่อนมาก ใช้เรียนเสริมในตอนเย็น

เจียงเหนียนเกร็งลมหายใจไว้เฮือกหนึ่ง หลังตรงขณะเดินผ่านหน้าห้องเรียนของคนอื่น พยายามทำให้ตัวเองดูไม่โดดเด่นจนเกินไป จะได้ไม่ถูกสายตาของเด็กห้องอื่นตรวจคุณภาพ

เอ่อ... ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังแอบทำอะไรอยู่ไม่น้อยเลย